Tu
wiara moja, jakby sczarowana, / Umrzeć nie może, choć już nie jest żywa
… - napisał w pierwszej osobie Stanisław
Korab – Brzozowski w wierszu „Nad grobem Renana”. Bretońska religijność młodego
Renana. Lata spędzone w seminarium duchownym. Jego apostazja. Studia nad
historią narodu wybranego i wczesnego chrześcijaństwa. Pisanie „ Żywota Jezusa”. Apostrofa do uczonego kończy "Nad grobem Renana":
I widzę w tobie walkę Laokoona:
Zwątpienie więzi ciebie swymi sploty -
I patrzyć musisz jako Wiara kona,
A z nią znikają archanielskie cnoty
Wpadasz w zadumę i łzy płyną z oczu
Za tą umarłą co cicho odlata ...
Lecz wnet ją widzisz w duszy twej przezroczu -
I znów na nią podnosisz krwawa rękę kata!
![]() |
| Léon Bonnat, Portret
Ernesta Renana, 1892 |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz